De Kleine Bergstraat te Groningen staat bekend om haar katten. Katten hier, katten daar, katten overal. Ik en mijn huisgenoten zijn gelukkig grote liefhebbers van katten en daarom erg blij met hun aanwezigheid. Soms gebeurt het zelfs dat we een tijdelijke huisgenoot erbij krijgen. Meestal is ze zwart of zwart met bruin. Die laatste is voornamelijk erg schichtig maar schroomt niet om de vertrekken van Casa Kees de verkennen.
Zo gebeurde het mij niet al te lang geleden dat ik achter mijn laptop zat en iets in mijn ooghoek zag bewegen. Ik keek op richting de deur, en daar stond een pluizige zwarte viervoeter mij aan te kijken. Na 2 seconden blikken gewisseld te hebben draaide ze zich weer om en huppelde nonchalant terug naar mijn openstaande raam om te verdwijnen in de duisternis.
Nu zijn katten niet de enige huisdieren die ons huis af en toe herbergen. Beneden loopt soms een losgeslagen hengst rond die met de deuren slaat, veel lawaai maakt en het voornamelijk prettig vind om zijn geweldige nekspieren te laten zien. Wat nog het meest verontrustend is, dat hij het leuk vindt om als een losgeslagen idioot op zijn stalen ros te rijden op de meest onmogelijke tijden, om vervolgens het beest altijd ronkend en al precies onder mijn kamer te parkeren. Moeilijk om niet op te merken.
Maar, vandaag kwam ik iets nieuws tegen. Ik was net te laat met de foto. Maar zijn of haar creatie heb ik vast kunnen leggen. De Tape-spin.
Een losgeslagen hengst die een stalen ros berijdt.
Brrr…
Haha, de tapespin die mijn ingang blokkeerde x)